กบฝูงหนึ่งอาศัยอยู่ในหนองน้ำใหญ่มีความสุขสบายตามอัตภาพ ภายใต้การดูแลของเทพเจ้าผู้รักษาป่า อยู่ต่อมาพวกกบต่างปรึกษากันว่าอยากจะมีผู้นำ เพราะเห็นว่ามนุษย์เขาก็มีผู้นำกันได้ ครั้นมีความคิดเห็นตรงกันบรรดากบทั้งหลายจึงร้องขอไปยังเทพเจ้า ขอให้ช่วยส่งผู้นำที่มีความสามารถลงมาปกครองพวกตน
เดิมทีเทพเจ้าเองก็ยินดีจะส่งผู้นำลงมาให้ หากไม่มีกบหัวหมอกลุ่มหนึ่งเสนอว่าจะขอเลือกผู้นำกันเองเพื่อจะได้ถูกใจประชากรกบถ้วนทั่วทั้งบึง และวาดฝันกันว่าหากเลือกได้ผู้นำที่ดี วันหนึ่งกบอาจสามารถพองตัวให้ใหญ่ได้เท่ากับวัว
เทพเจ้าแม้ไม่ค่อยเห็นด้วยนักด้วยเพราะรู้จักนิสัยกบดี และรู้ว่าเจ้ากบหัวหมอนั้นก็แค่ผ่านไปเห็น และท่องจำคำของมนุษย์เอามาพูด ท่านทรงทราบดีว่าแม้แต่มนุษย์ที่มีปัญญาล้ำเลิศกว่าสัตว์อื่นใดก็ยังมีปัญหากับการเลือกผู้นำ แต่สุดท้ายก็ทนเสียงเซ็งแซ่ของบรรดากบไม่ไหว จึงต้องทรงยินยอม
กาลเวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วอายุกบ บรรดากบได้เลือกผู้นำกันเอง แต่ก็ไม่เคยถูกใจได้นาน หาเรื่องเปลี่ยนผู้นำกันเป็นว่าเล่น
ได้ขอนไม้เป็นผู้นำ ก็ไม่เอา
ได้อาชาแคระเป็นผู้นำ ก็ไม่เอา
ได้คชสารสีชมพูเป็นผู้นำ ก็ไม่เอา
ได้ดาวเทียม เป็นผู้นำ ก็ไม่เอาอีก
ผู้นำทุกรายล้วนลงจากตำแหน่งไปด้วยข้อหารุนแรงเลวทรามต่างๆนาๆ ที่บรรดาฝูงกบสรรหามาให้ ก็ผู้นำพวกมันก็เลือกกันมาเอง ด้วยกติกาที่พวกมันเขียนกันขึ้นมาเองนั่นหล่ะ
จากชีวิตดั้งเดิมที่เคยคิดเรื่องทำมาหาแมลงกิน มีความสุขตามอัตภาพ ฝูงกบก็มาแตกแยกกัน เพราะต่างเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ ให้ความเห็นตัวเองโตเท่าวัว ความเห็นกบตัวอื่นเท่าแมงกระจั๊ว บางครั้งถึงขั้นแลบลิ้นมาทำร้ายกันเพราะคิดไม่เหมือนกัน
นกกระสาที่หากินอยู่ริมบึงคงนึกรำคาญเจ้ากบ เลยลงมายึดตำแหน่งผู้นำอยู่พักใหญ่ แต่อาจด้วยความเกรงใจเทพเจ้า หรืออาจเพราะนกกระสาตัวนี้ค่อนข้างมังสวิรัติ มันจึงไม่กินกบ (อาจมีก็เพียงจิกกบหัวรั้นบางตัว ด้วยความหมั่นไส้)
เมื่อนกกระสาจากไป ฝูงกบเลือกผู้นำกันใหม่อีกครั้งได้พญาสุกร มาเป็นผู้นำแป๊บเดียว แทนที่จะเรียนรู้จากบทเรียนที่ผ่านมาเสียที แต่ฝูงกบก็มิได้นำพา…….
นิทานเรื่องนี้ยังไม่จบ แต่สอนให้รู้แล้วว่า
1.ไม่ควรปกครองกบด้วยระบอบประชาธิปไตย
2.หากอยากเป็นประชาธิปไตย ก็จงเลิกทำตัวเป็นกบ
3.ผู้นำที่ดีไม่ควรวาดฝัน หลอกเจ้ากบว่าโตขึ้นจะกลายเป็นวัว
4.อึ่งอ่างไม่สามารถพองตัวให้เท่าวัวฉันใด กบก็ทำไม่ได้เช่นกัน หากพยายามต่อไปก็คงพบจุดจบไม่ต่างกับเจ้าอึ่งอ่างตัวนั้น
5.นิทานเรื่องนี้เป็นนิทานหลอกเด็ก ผู้ใหญ่โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
……ตะแล้ม ตะแล่ม ตะแล้ม……
