เรื่องเล่า จากสมาคมคนฉลาดแห่งประเทศใด (สฉด.)
คนฉลาด1 : ทำอย่างไรดี ถ้าเราต้องอยู่ร่วมกับคนโง่
คนฉลาด2 : ก้ช่วยให้พวกเขาฉลาดสิ
คนฉลาด1 : แต่เขาไม่เคยยอมรับว่าเขาโง่ เลยไม่ต้องการจะฉลาดขึ้น แถมผมยังโดนไล่ตะเพิดออกมา หาว่าไปดูถูกพวกเขา
คนฉลาด2 : งั้นเราคงต้องยอมโง่ลง ไม่งั้นเราจะไม่มีที่อยู่
คนฉลาด1 : ทำไม มันดูไร้อนาคตยังงั้นหล่ะ…ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วเห รอ แล้วคุณว่าไงคนฉลาด3
คนฉลาด 3 แคะขี้มูกมาป้ายโต๊ะ แล้วตอบด้วยสีหน้าเฉยชา
คนฉลาด3 : ก้ต้องอย่าให้พวกเขามีอำนาจ มีสิทธิมีเสียง
คนฉลาด 1-2 : ทำยังไง !!
คนฉลาด3 : ปกครองพวกเขา
คนฉลาด 1-2 : ทำยังไง !!
คนฉลาด3 : หลอกล่อว่าพวกเขาฉลาดที่สุด..แล้วรวบอำนาจจากพวกเขาม า จากนั้นคุณจะทำอะไรก็เรื่องของคุณแล้ว
คนฉลาด 1-2 ลุกขึ้นยืนปรบมือ น้ำตาอาบแก้มด้วยความปลื้มปิติ
……ตะแล้ม ตะแล่ม ตะแล้ม……
………………
“การทำให้บ้านเมืองสงบสุข ไม่ใช่การทำให้ทุกคนเป็นคนดี หากอยู่ที่การส่งเสริมคนดีให้ได้ปกครองบ้านเมือง ควบคุมคนไม่ดีไม่ให้มีอำนาจ” /พระราชดำรัส
ด้วยข้อจำกัดทางสังคม บางประการ
เส้นทางขึ้นสู่อำนาจ มันกลับลดทอนความดีของคนลงไปเรื่อยๆ
พอเดินทางสู่จุดสูงสุดของอำนาจ เขาก็แทบไม่มีความดีเหลืออยู่แล้ว
