ไปบุ๊คแฟร์

เมื่อวานนี้ตอนเย็นๆ ไปงานอมรินทร์บุ๊คแฟร์ที่ศูนย์สิริกิตติ์ กะจะไปซุ่มแอบดูว่ามีใครซื้อหนังสือเราบ้างนะ
เอาเข้าจริง แค่เห็นเขาหยิบมาพลิกๆดูมันก็ชุ่มชื่นหัวใจแล้ว
เดินสแกนดูทั่วงานจนจำได้ว่ามีหนังสือเราวางกี่จุด จุดละกี่เล่ม เดินวนไปวนมาเพื่อเช็คดูว่ามันลดลงไปกี่เล่ม
จนพนักงานขายก็ชักจะเหล่ๆ ว่าไอ้นี่มันวนหลายรอบแล้ว แต่ไม่ซื้อซักที (ฮา)

จนตอนค่ำๆ  ระหว่างเลือกซื้อหนังสือให้ตัวเองก่อนกลับ ก็ได้ยินเสียงผู้ชายข้างๆถามพนักงานว่า
“เจแปนสเปคตีบอยู่ไหนครับ”
โอ้โฮ แค่นี้ผมก็หลับฝันดีทั้งคืนแล้ว

แบ่งบุญ

ช่วงนี้ไม่ต้องเข้าออฟฟิส เวลาเหลือ  เบื่อเมือง เบื่อที่คนเยอะๆ

ที่วางแผนว่าจะไปไหนต่อไหน กลับมีอันไม่ได้ไป

คล้ายว่าระยะนี้ ดวงชะตาเล่นตลก มีอะไรแปลกๆ ขำๆ มาให้เจอเรื่อย

(แต่ละครั้งที่เจอ ก็ขำไม่ค่อยออกนักหรอก)

………..

เมื่อวาน แวะไปทำกุศล ที่สภากาชาด

2 ชั่วโมง ให้เกล็ดเลือดสีเหลืองอ๋อยไปถุงบะเริ่ม น่าจะแลกบุญได้โขอยู่

คุณพยาบาลบอกว่า บริจาคเลือดได้ทุกๆ สามเดือน ส่วนเกล็ดเลือดบริจาคได้ทุกเดือน

เดี๋ยวร่างกายก็จะผลิตเลือดใหม่มาทดแทน

………..

ผมมีเหลือ ผมเลยแบ่งให้  เพราะใครบางคนอาจกำลังต้องการเกล็ดเลือดของผมอยู่

แถมให้ไปด้วยได้ไหม บุญกุศลที่ผมแลกได้มา เผือใครบางคนอาจกำลังต้องการกุศลนี้มากกว่าผม

แบ่งเอาไปเถอะ เดี๋ยวเดือนหน้าผมก็เอาเกล็ดเลือดมาแลกเป็นบุญได้ใหม่

17 พค.49

รูปที่บ้านผมก็มี

เมื่อเดือนที่แล้วกลับไปหาแม่ที่บ้านต่างจังหวัด
ห้องแถวชั้นเดียวที่มีหน้าบ้าน เป็นร้านตัดเสื้อสตรีเล็กๆ
และมีแม่เป็นเจ้าของร้าน

“งาน”ของแม่ที่ทำค้างอยู่ แขวนเรียงรายอยู่บนผนัง

ผมเห็นปฏิทินกระดาษ ถูกแขวนแทรก ปะปนอยู่ด้วย

เป็นปฏิทินกระดาษแข็งแบบที่ห้างร้านต่างจังหวัด
มักจะทำแจกกันในช่วงเทศกาลปีใหม่

ผมนับได้ 4 อัน

นี่ของร้านทอง
นั่นของร้านแว่น
โน่นของโรงพิมพ์
อีกอัน ก็อภินันทนาการจากคุณ สส.

“โห แม่….นี่งานเยอะขนาดต้องดูปฏิทิน 4 อันพร้อมกันเลยเหรอ”
ผมถามแม่แบบทีเล่น ทีจริง

เสียงแ่ม่ตอบกลับมา โดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากงานที่กำลังทำอยู่

“ปฺฎิทินหน่ะใช้อันเดียว ส่วนที่เหลือแขวนไว้เพราะ เป็นรูปในหลวง”

ขาว-เทา-ดำ

ครั้งหนึ่งตอนเรียนเรื่อง Hue และTone ของสี

หลังจากจบภาคทฤษฏี
อาจารย์ให้เขียน Pattern ที่เหมือนกัน ลงบนกระดาษสองแผ่น

แผ่นหนึ่ง ระบายสีสันตามใจชอบ
อีกแผ่นหนึ่ง ให้ระบายเฉพาะ ขาว-เทา-ดำ

แล้วตรวจให้คะแนนโดยการนำภาพสีไป xerox มาเทียบ

อาจารย์สอนให้รู้จักแยกแยะ ขาว-เทา-ดำ ออกจากสีสันที่ลวงตาเหล่านั้น