สมาคมคนฉลาด

เรื่องเล่า จากสมาคมคนฉลาดแห่งประเทศใด (สฉด.)

คนฉลาด1 : ทำอย่างไรดี ถ้าเราต้องอยู่ร่วมกับคนโง่

คนฉลาด2 : ก้ช่วยให้พวกเขาฉลาดสิ

คนฉลาด1 : แต่เขาไม่เคยยอมรับว่าเขาโง่ เลยไม่ต้องการจะฉลาดขึ้น แถมผมยังโดนไล่ตะเพิดออกมา หาว่าไปดูถูกพวกเขา

คนฉลาด2 : งั้นเราคงต้องยอมโง่ลง ไม่งั้นเราจะไม่มีที่อยู่

คนฉลาด1 : ทำไม มันดูไร้อนาคตยังงั้นหล่ะ…ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วเห รอ แล้วคุณว่าไงคนฉลาด3

คนฉลาด 3 แคะขี้มูกมาป้ายโต๊ะ แล้วตอบด้วยสีหน้าเฉยชา

คนฉลาด3 : ก้ต้องอย่าให้พวกเขามีอำนาจ มีสิทธิมีเสียง

คนฉลาด 1-2 : ทำยังไง !!

คนฉลาด3 : ปกครองพวกเขา

คนฉลาด 1-2 : ทำยังไง !!

คนฉลาด3 : หลอกล่อว่าพวกเขาฉลาดที่สุด..แล้วรวบอำนาจจากพวกเขาม า จากนั้นคุณจะทำอะไรก็เรื่องของคุณแล้ว

คนฉลาด 1-2 ลุกขึ้นยืนปรบมือ น้ำตาอาบแก้มด้วยความปลื้มปิติ

……ตะแล้ม ตะแล่ม ตะแล้ม……

………………

“การทำให้บ้านเมืองสงบสุข ไม่ใช่การทำให้ทุกคนเป็นคนดี หากอยู่ที่การส่งเสริมคนดีให้ได้ปกครองบ้านเมือง ควบคุมคนไม่ดีไม่ให้มีอำนาจ” /พระราชดำรัส

ด้วยข้อจำกัดทางสังคม บางประการ

เส้นทางขึ้นสู่อำนาจ มันกลับลดทอนความดีของคนลงไปเรื่อยๆ

พอเดินทางสู่จุดสูงสุดของอำนาจ  เขาก็แทบไม่มีความดีเหลืออยู่แล้ว

กบเลือก(ตั้ง) นาย

กบฝูงหนึ่งอาศัยอยู่ในหนองน้ำใหญ่มีความสุขสบายตามอัตภาพ ภายใต้การดูแลของเทพเจ้าผู้รักษาป่า อยู่ต่อมาพวกกบต่างปรึกษากันว่าอยากจะมีผู้นำ เพราะเห็นว่ามนุษย์เขาก็มีผู้นำกันได้ ครั้นมีความคิดเห็นตรงกันบรรดากบทั้งหลายจึงร้องขอไปยังเทพเจ้า ขอให้ช่วยส่งผู้นำที่มีความสามารถลงมาปกครองพวกตน
เดิมทีเทพเจ้าเองก็ยินดีจะส่งผู้นำลงมาให้ หากไม่มีกบหัวหมอกลุ่มหนึ่งเสนอว่าจะขอเลือกผู้นำกันเองเพื่อจะได้ถูกใจประชากรกบถ้วนทั่วทั้งบึง และวาดฝันกันว่าหากเลือกได้ผู้นำที่ดี วันหนึ่งกบอาจสามารถพองตัวให้ใหญ่ได้เท่ากับวัว
เทพเจ้าแม้ไม่ค่อยเห็นด้วยนักด้วยเพราะรู้จักนิสัยกบดี และรู้ว่าเจ้ากบหัวหมอนั้นก็แค่ผ่านไปเห็น และท่องจำคำของมนุษย์เอามาพูด ท่านทรงทราบดีว่าแม้แต่มนุษย์ที่มีปัญญาล้ำเลิศกว่าสัตว์อื่นใดก็ยังมีปัญหากับการเลือกผู้นำ แต่สุดท้ายก็ทนเสียงเซ็งแซ่ของบรรดากบไม่ไหว จึงต้องทรงยินยอม
กาลเวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วอายุกบ บรรดากบได้เลือกผู้นำกันเอง แต่ก็ไม่เคยถูกใจได้นาน หาเรื่องเปลี่ยนผู้นำกันเป็นว่าเล่น
ได้ขอนไม้เป็นผู้นำ ก็ไม่เอา
ได้อาชาแคระเป็นผู้นำ ก็ไม่เอา
ได้คชสารสีชมพูเป็นผู้นำ ก็ไม่เอา
ได้ดาวเทียม เป็นผู้นำ ก็ไม่เอาอีก
ผู้นำทุกรายล้วนลงจากตำแหน่งไปด้วยข้อหารุนแรงเลวทรามต่างๆนาๆ ที่บรรดาฝูงกบสรรหามาให้ ก็ผู้นำพวกมันก็เลือกกันมาเอง ด้วยกติกาที่พวกมันเขียนกันขึ้นมาเองนั่นหล่ะ
จากชีวิตดั้งเดิมที่เคยคิดเรื่องทำมาหาแมลงกิน มีความสุขตามอัตภาพ ฝูงกบก็มาแตกแยกกัน เพราะต่างเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ ให้ความเห็นตัวเองโตเท่าวัว ความเห็นกบตัวอื่นเท่าแมงกระจั๊ว บางครั้งถึงขั้นแลบลิ้นมาทำร้ายกันเพราะคิดไม่เหมือนกัน

นกกระสาที่หากินอยู่ริมบึงคงนึกรำคาญเจ้ากบ เลยลงมายึดตำแหน่งผู้นำอยู่พักใหญ่ แต่อาจด้วยความเกรงใจเทพเจ้า หรืออาจเพราะนกกระสาตัวนี้ค่อนข้างมังสวิรัติ มันจึงไม่กินกบ (อาจมีก็เพียงจิกกบหัวรั้นบางตัว ด้วยความหมั่นไส้)
เมื่อนกกระสาจากไป ฝูงกบเลือกผู้นำกันใหม่อีกครั้งได้พญาสุกร มาเป็นผู้นำแป๊บเดียว แทนที่จะเรียนรู้จากบทเรียนที่ผ่านมาเสียที แต่ฝูงกบก็มิได้นำพา…….
นิทานเรื่องนี้ยังไม่จบ แต่สอนให้รู้แล้วว่า
1.ไม่ควรปกครองกบด้วยระบอบประชาธิปไตย
2.หากอยากเป็นประชาธิปไตย ก็จงเลิกทำตัวเป็นกบ
3.ผู้นำที่ดีไม่ควรวาดฝัน หลอกเจ้ากบว่าโตขึ้นจะกลายเป็นวัว
4.อึ่งอ่างไม่สามารถพองตัวให้เท่าวัวฉันใด กบก็ทำไม่ได้เช่นกัน หากพยายามต่อไปก็คงพบจุดจบไม่ต่างกับเจ้าอึ่งอ่างตัวนั้น
5.นิทานเรื่องนี้เป็นนิทานหลอกเด็ก ผู้ใหญ่โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

……ตะแล้ม ตะแล่ม ตะแล้ม……

เรื่องขำขัน

เรื่องที่ 1

กาลครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว

นางสาว ป. : เฮ้ย แก….ชั้นต้องทำรายงานเรื่องสวนลุมหว่ะ เกิดมาชั้นยังไม่เคยไปสวนลุมฯ เลย
นาย อ. :แล้วไง
นางสาว ป. : สวนลุมฯ มันมีอะไรมั่งวะ แกเล่าให้ชั้นฟังคร่าวๆหน่อยสิ
นาย อ. :สวนลุมฯ จริงๆแล้วเนี่ย มันมีที่มาจากสวน”ลุมพินีวัน” เป็นที่กำเนิดของพระพุทธเจ้า ปัจจุบันอยู่ในประเทศเนปาล
นางสาว ป. : เออ เออ คุ้นๆ เคยเรียน (พยักหน้าหงึกๆ ตั้งใจฟังเต็มที่)
นาย อ. : ทีนี้ด้วยความ ที่ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนายุคปัจจุบัน เขาเลยตั้งสาขาของ”สวนลุมพินีวัน”ที่ใจกลางกรุงเทพฯตั้งชื่อว่า “สวนลุมพินี ทู” เราก็เรียกย่อกันแบบไทยๆว่า “สวนลุมฯ”
นางสาว ป. : เหรอ….เจ๋งหว่ะ (แววตามุ่งมั่นเป็นประกายมาก)
นาย อ. : นี่ก็ได้ข่าวว่าเขากำลังเตรียมสร้าง”สวนลุมพินี ทรี”อยู่ที่เวียดนาม หรือไงนี่หล่ะ
นางสาว ป. : เหรอ….เออๆ ขอบใจมาก…ชั้นนี่โง่เนอะ อยู่กรุงเทพฯ มาตั้งนานไม่เคยไปสวนลุมฯ

—จวบจน เช้าวันถัดมา—
นางสาว ป. : ไอ้ อ…ไอ้เลว แกหลอกชั้น !!!!
นาย อ. : แหม่…กำลังจะเล่าเรื่องสวนลุมพินีโฟร์ ต่อเลยนะเนี่ย

……………………………..
เรื่องที่สอง

คุณเชื่อหรือไม่……
“ตอนหกโมงเย็น อนุสาวรีย์ชัย จะหมุนรอบตัวเอง ใช้เวลาประมาณ 1 นาทีกว่าๆ
โดยจะเริ่มหมุนพร้อมกันเพลงชาติแล้วจะครบรอบพอดีกับเพลงชาติจบ”

คุณเชื่อหรือไม่…ว่ามีคนเชื่อเรื่องนี้

……………………………….
เรื่องที่สาม

ในเต้นท์สวัสดิการที่ค่ายอาสาฯ ในจังหวัดทางภาคอิสาน
ขณะกำลังทำอาหารอะไรซักอย่างเกี่ยวกับกล้วย

นางสาว ป. : นี่แก….แกเคยเห็นใบกล้วยไหมวะ หน้าตามันเป็นยังไง
นาย อ. : เอ้า….ใบกล้วยก็ใบตองไง
นางสาว ป. : จริงดิ….แกอย่ามาหลอกชั้นนะโว้ย
นาย อ. : ??
นางสาว ป. : มิน่า…ชั้นก็สงสัยมาตั้งนาน ว่าต้นตองมันหน้าตาเป็นยังไงวะ เคยเห็นแต่ใบ

………………………………
เรื่องที่สี่

ดึกๆ ที่ค่ายอาสาฯ คราวนี้เป็นจังหวัดในภาคเหนือ

น้องปีหนึ่ง : บ้านนอกนี่เห็นดาวเยอะเนอะ พี่
พี่ปีสาม : อื้ม
น้องปีหนึ่ง : แล้วดวงไหนคือดาวเหนืออ่ะพี่
พี่ปีสาม : ดาวเหนือ แม่งหายาก….ถ้าอยากรู้ทิศเหนือ ดูพระจันทร์เอาง่ายกว่า
น้องปีหนึ่ง : จริงดิ…ดูยังไงอ่ะพี่
พี่ปีสาม : เอ๊า..ง่ายๆ เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นทิศตะวันออก พระจันทร์ก็ขึ้นทางทิศตะวันตก ตอนนี้ยังไม่เที่ยงคืน พระจันทร์อยู่ทางไหน ทางนั้นก็ทิศตะวันตก ทีนี้เราก็หาทิศเหนือได้แล้ว
น้องปีสาม : เออเนอะ พี่….ทำไมผมไม่รู้วะ

ทดสอบ

ทดสอบเขียน blog

ทดสอบ wordpress

ทดเลข+สอบเลข=(ทด+สอบ) x เลข

ตลกจัง…